RP01125 — Pokrywa rewizyjna Ø125 mm

Jak się ją montuje

XT01175 i XT01225 — połączyć dwie pokrywy w jeden otwór

Gdy 125 mm to za mało — listwy wielogniazdowe, puszki obok siebie, szersze instalacje — element łączący spaja dwie RP01125 w jeden ciągły otwór rewizyjny. Obie pokrywy pozostają blokowane i otwierane osobno.

Są dwie długości. Przy XT01175 rozstaw osi otworów wynosi 175 mm, co daje otwór podłużny 300 × 125 mm. Przy XT01225 to 225 mm i 350 × 125 mm. Wskazówka z praktyki: przez mniejszy otwór można sięgnąć do poczwórnej ramki gniazd, przez większy — do pięciokrotnej.

Film pokazuje montaż XT01175. Przy XT01225 postępowanie jest identyczne, tylko otwór podłużny jest o 50 mm dłuższy.

Jak się go montuje

OP01125 — Przepust kablowy Ø125 mm

Pokrywa rewizyjna zamyka otwór. OP01125 utrzymuje ten sam otwór Ø125 mm trwale wolny i osłania jego krawędź cięcia — dla kabli i węży, które mają przez niego przechodzić. Rama montażowa i otwór są te same co przy RP01125.

Film pokazuje obie warianty montażu: jednostronny i obustronny.

Widoczny z obu stron: dwa korpusy albo ścianka działowa

Czy to dwa korpusy stojące obok siebie, czy otwór przechodzący przez ściankę działową — w obu przypadkach otwór widać z przodu i z tyłu, i zakrywa się go obiema częściami: pierścieniem przepustowym z jednej strony, kontrelementem z drugiej. Kontrelement nasuwa się aż zaskoczy — złożenie nie wymaga narzędzi, a zatrzask działa co 1,5 mm. Pokryte są w ten sposób grubości płyty od 16 mm — pojedyncza ścianka działowa — do 40 mm — dwa zestawione boki zewnętrzne. Poniżej 34 mm kontrelement skraca się wcześniej na jednym z dwóch nacieć; potrzebne jest do tego narzędzie tnące, ręką nie da się go złamać.

Widoczny tylko z jednej strony: plecy

W plecach otwór widać tylko od przodu. Wtedy wystarcza pierścień przepustowy w ramie montażowej; kontrelement nie jest potrzebny, rama utrzymuje pierścień w położeniu. Do tego służy wersja jednostronna. Wykonać otwór, przykręcić ramę, zatrzasnąć pierścień ćwierćobrotem. Rura wystaje 20,5 mm za powierzchnię licową i przy cienkich plecach można ją odciąć.